Gelin, bugün kendimize bir iyilik yapalım; unuttuysak, hatırlayalım..kaybettiysek, bulalım..özlediysek, arayalım…kırdıysak, af dileyelim..kırıldıysak, affedelim..her ÅŸeyden önemlisi seviyorsak, utanmadan, korkmadan SENÄ° SEVÄ°YORUM diye haykıralım sevdiklerimize… Bizler millet olarak ölümüne seven ama sevgisini içinde yaÅŸayan, kelimelere dökemeyen bir milletiz maalesef. Bu konu ile ilgili bi istatistik sonucu okumuÅŸtum ve bunu paylaÅŸmak isterim. Türkler cenazelerine en çok aÄŸlayan milletmiÅŸ, bunun sebebide sevdiklerine yaÅŸarken onları sevdiklerini söylememiÅŸ olmalarıymış.Düşünün; annenize yada bir baska sevdiÄŸinize, seni seviyorum ve iyiki varsın demediniz hiç ve bir gün o sevdiÄŸiniz kiÅŸi öldü. Sizin onu sevdiÄŸinizi belkide bilemeden gitti. düşünüyorumda, hakikaten bu duygu kötü hissettirir insana kendini. O halde lütfen anne, baba, kardeÅŸ, çocuklarımız, arkadaÅŸlarımız kısacası tüm sevdiklerimize SENÄ° SEVÄ°YORUM demeyi ihmal etmeyelim.. Sevgilerimizi dolu dolu yaÅŸayalım

_{^{Bu yazı 137 kez okunmuş..}}